Peripheral unit of Ioannina
Interesting places in Peripheral unit of Ioannina:
Location is derived from the great work of WikiMapia
Check this place on Socialmapia
Location is derived from the great work of WikiMapia
Check this place on Socialmapia
Top photos chosen by u all:
Waiting for the light
Made by Kostas Petrakis
One of my favorite photographers (well actually I believe, one of your favorites as well) has a famous book called under the same title, I named this one not by accident, but because I had that book in my mind when I captured this shot! It was a lovely weekend (with the addition of an extra day) the combination was fantastic, getting to spend 3 days in one of the most wonderful (and unfortunately distant from Athens) places in Greece, with a lovely company of friends, and having God arrange the 3 days for you! So we headed towards Papigko, one of the most magical spots of Northern Greece, travel for 6 hours till you reach it, stop 15 Km's before the Village because the snowfall is so thick that the car can not move anymore without the use of chains! Try to put chains on the tires when a herd of cows (and I mean lots of them) pass through the snow storm heading towards the unknown, and not minding where they are stepping (now you wouldn't be lying on the ground and getting stepped by something like that!) suddenly a granny appears from nowhere, telling us that the snow storm has started since yesterday and that conditions are...white over the village...well that was what we where waiting for! Chain installation just got quicker! and soon we where entering the village, snow is still falling thick and actually you can't see much, it's from the moments where I want to scream, I am over at one of the most magical places in Greece, yet I can't see or shoot sh*t (pardon my language). I decide getting mad and bitching ain't going to change anything, so I prefer to put the AW of the Lowepro, pick my tripod and just start acting as a tourist. So after a few hours of walking around (and it was hard since everything was covered in snow and even walking was tough) the friends propose we go and eat, hell why not, the weather is bad, and literaly I can't see anything in front of me...so the only shooting I would be doing, would involve animal tissue...(e.g steak). But...yes there is a but...until a few meters before the tavern (not a restaurant, mind you people) when the snow cuts a bit off -still snowing though, but really light- I get the camera out of the bag, prepare the tripod (hell Benro f*ck*ng rocks! How the hell was I missing such a tripod so long?) place the camera on it, and start composing, I get a few shots, revealing the atmosphere of the moment, but yet the atmosphere is lacking, so I say to myself wait a bit longer (friends have already entered the tavern, and probably they are paying the tribute to the local farmers...but something tells me to stay a bit more) a glimpse to sky reveals a short hole, the clouds are spreading, and yes...God is loving me, the storm is breaking and the sunlight breaks through the clouds creating a...heavenly atmosphere! This is what waiting for the light is all about, it's the gift for waiting patiently, for being on the most magical place in Greece and yet again not been satisfied until you see those rays of light painting on the surface, ipod is playing Elysium by Hans Zimmer, nothing more to ask... For prints visit my account over www.theuntappedsource.com/kpetrakis Canon 5D Canon 70-200 f/4 Filters: B+W Circular Polarizer Shutter: 1/13sec Aperture: f/16 ISO: 100 Focal Length: 126mm Tripod: Benro C169 + Vanguard SBH-300 White Balance set through a Whibal Date / Time: 13/02/2010 16:40pm Location: Megalo Papigko / Epirus / Greece
Little Papigo
Made by Kostas Petrakis
Well it's getting hotter everyday in Greece and amongst the heat we have also the heat of the economic crisis and the future of our country... One sometimes cannot stand so much heat, so that's why I preferred a more cool capture than a spring / summer capture! This one is again from the lovely 3 days I spend at Papigo in North Greece, although the sun did not do me any more favors than the first sunset I experienced the day we arrived I can't complain much! The atmosphere was just fantastic and I loved to roam around and feel ecstatic against the beauty of the place. It was a small dream come true, as my motorcycle only habits don't allow me to conduct such a trip when there is snow in North Greece! (and there was lots of it). This was shot at the last day of my visit at Papigo, it was snowing all night long and I had my alarm set to wake up early in the morning (6:30am) in hope I would be able to catch up a sunrise (did not have any weather forecast, since my mobile phone was out of area -that's a bliss!- ) if the snow blizzard would calm down and maybe the clouds would break up a bit. Got up, cold morning, it was not snowing but I was sure I would not experience any kind of morning light as the overcast day was apparent even in the darkness. Nevertheless I put my stuff together, tried not to wake anyone up and headed outside where everything was frozen (again), small carefull steps to move around the paved roads and head outside the village towards the road to small Papigo, I was really excited even though I knew I wouldn't have the desired light to my awe I was really content and full of energy being all alone! Yes that view and nature at that time in the morning it was all for my eyes, no one outside even in the village, only silence, sounds of running waters, scattered sounds sometimes of birds and that low sound of the thin air breezing through the trees! Since such a Landscape is not something you enjoy even with that light conditions in a city I couldn't resist setting up and capturing some refreshing moments! It's been a few months, yet it still feels as it was yesterday! For prints visit my page on the untappedsource.com: www.theuntappedsource.com/kpetrakis Canon 5D Canon 17-40L f/4 Shutter: 3.2sec Aperture: f/16 Focal Length: 17mm Filters: B+W CPL Tripod: Benro C169 + Vanguard SBH-300 Date / Time: 15/02/2010 - 07:48am Location: Papigo / North Greece - Epirus / Greece
Kokkorou
Made by kzappaster
Ένα από τα πρώτα -και από τα πιο εντυπωσιακά- γεφύρια που συναντά κανείς στο κεντρικό Ζαγόρι, είναι αυτό του Κόκκορου ή Κόκκορη ή Νούτσου. Το γεφύρι βρίσκεται κοντά στο χωριό Κουκούλι, 39 χλμ. από τα Γιάννενα, στο ποτάμι του Βοϊδομάτη. Πρωτοκατασκευάστηκε το 1750 με έξοδα του Νούτσου Κοντοδήμου από το Βραδέτο για να ανακατασκευαστεί το 1768 από τον Καπεσοβίτη Νούτσο Καραμεσίνη. Παλιότερα λεγόταν και “γιοφύρι του κυρ-Αλέξη”, επειδή αργότερα ξαναεπισκευάσθηκε από τον γιο του τελευταίου Αλέξη Νούτσο. Το 1910 έπαθε σοβαρές ζημιές και τα γύρω χωριά μαζί με το τουρκικό δημόσιο ανέλαβαν την επισκευή του. Μικρό ποσό διέθεσε τότε και ο μυλωνάς Γρηγόρης Κόκκορος, από τον οποίο προέρχεται η νεότερη ονομασία του (“του Κοκκόρου”), πιθανότατα επειδή ήταν ιδιοκτήτης του γειτονικού μύλου και κατά καιρούς έκανε μικροδιορθώσεις στο γεφύρι. Τελευταία, το γεφύρι επισκευάστηκε ξανά από την ένωση Ζαγορισίων. Παρότι διάσημο δεν είναι γνωστοί οι μάστορες που το κατασκεύασαν. Δίπλα στο γεφύρι βρίσκεται η σπηλιά που κρύφτηκε ο λήσταρχος Γιώργος Νταβέλης με δύο άλλους ληστές το καλοκαίρι του 1881, όταν τους κυνηγούσε τουρκικό σταρτιωτικό απόσπασμα.. Από μια πρόχειρη ξύλινη γέφυρα κοντά στο γεφύρι του Κόκκορου περνούσαν φορτωμένες με πυρομαχικά και εφόδια οι γυναίκες της Πίνδου κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Είναι μονότοξο με άνοιγμα 23,60 μ. και ύψος 13 μ.
Konitsa
Made by kzappaster
Στην είσοδο της κωμόπολης της Κόνιτσας, γεφυρώνοντας τον Αώο ποταμό, στέκει το πέτρινο γεφύρι της πόλης. Είναι ένα από τα γνωστότερα και μεγαλύτερα γεφύρια της Ηπείρου όπως και όλης της Ελλάδας. Χτίστηκε το 1870 στο σημείο που παλιότερα βρισκόταν ένα ξύλινο γεφύρι, από τον γνωστό πρωτομάστορα Ζιώγα Φρόντζο και μαστόρους της Πυρσόγιαννης και των γύρω χωριών. Το συνολικό κόστος της κατασκευής έφτασε τα 120000 γρόσια (!!) και καλύφθηκε από το Γιάννη Λούλη και άλλους κατοίκους της Κόνιτσας. Έχει ένα μεγάλο τόξο με ανοιγμα 35,60 μ. και ύψος 19,25 μ. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το περιστατικό της παράδοσης του γεφυριού στις τουρκικές αρχές. Έκπληκτοι οι Τούρκοι τεχνικοί που το επιθεώρησαν ρώτησαν τον Φρόντζο σε ποιό πολυτεχνείο σπόυδασε και αυτός απάντησε πως σπούδασε στο πολυτεχνείο της Κράπας! Η Κράπα βέβαια δεν ήταν παρά το βουνό πάνω στο οποίο βρίσκεται η Πυρσόγιαννη, η πατρίδα του Φρόντζου. Για την ασφάλεια των διαβατών είχε τοποθετηθεί κάτω από το γεφύρι μια καμπάνα, η οποία χτυπούσε όταν φυσούσε δυνατός αέρας, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο. Το 1975 επανατοποθετήθηκε νέο καμπανάκι. Είναι άριστης κατασκευής, γεγονός που αποδεικνύεται από το ότι άντεξε όταν το 1913 οι Τούρκοι προσπάθησαν να το ανατινάξουν.
Kleidonia
Made by kzappaster
Το γεφύρι της Κλειδωνιάς, είναι ένα μονότοξο γεφύρι χτισμένο εκεί που τελειώνει η χαράδρα του Βίκου και αρχίζει ο κάμπος της “Γλιδονιάβιστας”, λίγο έξω από το χωριό Κλειδωνιά Ιωαννίνων. Κτίστηκε το 1853 κοστίζοντας 37.000 γρόσια. Σαν χορηγός του αναφέρεται η Μπαλκίζ Χανούμ του Μαλήκ Πασά και θεωρείται άριστης κατασκευής. Μέχρι τότε είχαν προηγηθεί αποτυχημένες προσπάθειες γεφύρωσης του Βοϊδομάτη στο ίδιο σημείο. Έχει μια καμάρα, κάπως μακρόστενη, μικρής κλίσης γεγονός που αποτελεί ιδιαίτερη κατασκευαστική δυσκολία. Μέσω του γεφυριού αυτού επικοινωνούσε η Κόνιτσα με το δυτικό Ζαγόρι. Η ονομασία “Κλειδονιάβιστα” οφείλεται σ' ένα χωριό – εγκαταλελειμμένο σήμερα- που βρισκόταν πάνω στο βουνό. Λέγεται και γεφύρι του “Βοϊδομάτη”, λόγω του ποταμού που γεφυρώνει. Το γεφύρι είναι γνωστό και εξαιτίας ενός τραγικού περιστατικού που συνέβη εκεί μεταξύ των οικογενειών Γεραίνη και Σταμάτη. Πάνω στο γεφύρι κατά τη διάρκεια της γαμήλιας πομπής των οικογενειών από τον Άγιο Μηνά, έγινε για λόγους τιμής συμπλοκή, η οποία στοίχησε τη ζωή του νιόπαντρου ζευγαριού και κάποιων συγγενών της νύφης.
Plakidas
Made by kzappaster
Είναι ίσως το διασημότερο και σίγουρα ένα από τα ομορφότερα πέτρινα γεφύρια στον ελλαδικό χώρο. Το γεφύρι του Πλακίδα, είναι ένα τρίτοξο γεφύρι στον ποταμό Βοϊδομάτη, παραπόταμο του Αώου, κοντά στα χωριά Κήποι και Κουκούλι του Κεντρικού Ζαγορίου. Αρχικά ο μυλωνάς Ζώτος Ρούσσης από τους Νεγάδες χρηματοδότησε, με 8.000 γρόσια, στο σημείο αυτό την κατασκευή ενός ξύλινου γεφυριού, το οποίο όμως το 1748 ο ηγούμενος Σεραφείμ από το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία Βίτσας φρόντισε να ξανακτιστεί από πέτρα, δαπανώντας 20.000 γρόσια.Από τότε ονομάζεται Καλογερικό. Το 1863 οι αδελφοί Πλακίδα από το Κουκούλι χρηματοδότησαν την επισκευή του, αλλά και ένας απόγονός τους το 1912, χρηματοδότησε νέα επισκευή, γι αυτό ονομάζεται και γεφύρι του Πλακίδα. Ενώνει τις όχθες του Μπαγιώτικου ρέματος και κτίστηκε για να εξυπηρετήσει το νερόμυλο που υπήρχε παλιά εκεί, ο οποίος όμως πλέον δεν διασώζεται. Παρά τον όγκο και το πλάτος του, χαρακτηρίζεται από μια ανάλαφρη κομψότητα, η οποία εντείνεται από τις αραιά τοποθετημένες αρκάδες του, γεγονός που το καθιστά ένα εξαίρετο και σπάνιο δείγμα παραδοσιακής γεφυροποιίας.
Γεφύρι "του Μύλου" (Κήπων Ζαγορίου) - old stone bridge "Mylou" (Kipoi Zagoriou)
Made by Nik Zach
Explore Front Page Explore #9 ****** for Tomasito.! thank you for your friendship and lovely testimonial ****** Γεφύρι “του Μύλου” (1748 –δίτοξο) : Αποτελείται από δύο μεγάλες καμάρες και μια ψευτοκαμάρα. Βρίσκεται νοτιοανατολικά από το χωριό Κήποι (Μπάγια), στο Μπαγιώτικο και περίπου 1 χιλιόμετρο πριν συναντήσει τον Βίκο. Κτίστηκε το 1748 και η ονομασία του οφείλεται στον εκκλησιαστικό μύλο που υπάρχει δίπλα. Διευκόλυνε τους κατοίκους των Κήπων, που πήγαιναν να αλέσουν ή να καλλιεργήσουν τους ποτιστικούς κήπου, καθώς και εκείνους που πήγαιναν τα παλιότερα χρόνια στα Γιάννενα από το δρόμο της Γκασούρας) “έκοβαν δρόμο”. Γεφύρι δεμένο με τη φύση και την παράδοση (τα Θεοφάνεια ο παπάς από την κορυφή του ρίχνει το σταυρό στα νερά, σε χαρακτηριστική οβίρα). Το γεφύρι έχει ήρεμη όψη, όπως και η γύρω περιοχή. Ανάμεσα στα δύο τόξα υπάρχει εντοιχισμένη μαύρη πέτρα με μια επιγραφή γραμμένη “βουστροφηδόν” (σύμφωνα με την κίνηση των βοδιών όταν οργώνουν).
Lazarides
Made by kzappaster
Ακριβώς στην είσοδο των Κήπων Ζαγορίου, στη θέση Καντήλα και σε υψόμετρο 745μ, βρίσκεται χτισμένο το γεφύρι του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη. Κατασκευάστηκε το 1753 από τον Τόλη Κοντοδήμο, διερμηνέα της γαλλικής πρεσβείας στην Πόλη, στον οποίο οφείλει και το όνομά του. Ονομάζεται όμως και γεφύρι του Λαζαρίδη, από το δάσκαλο Κώστα Λαζαρίδη που καταγόταν από το Κουκούλι. Σύμφωνα όμως με άλλη μαρτυρία η δεύτερη ονομασία σχετίζεται με τον ιδιοκτήτη κάποιου μύλου που υπήρχε κοντά. Το γεφύρι γεφυρώνει τον ποταμό Βικάκη, ή Πάνω Βίκο, λίγο πριν αυτός ενωθεί με το Μπαγιώτικο ποτάμι, για να συνεχίσει πλέον ως Βίκος. Το ίδιο το γεφύρι αποτελεί μέρος της σκάλας, του γκαλντεριμιού δηλαδή, που ένωνε το Κουκούλι με τους Κήπους. Αποτελεί εξαίρετο δείγμα παραδοσιακής γεφυροποιίας κυρίως για τον τρόπο εναρμόνισής του με το περιβάλλον. Έχει μήκος 13,60μ, ύψος 4,20μ, ενώ δεν είναι γνωστοί οι μάστορες που το έχτισαν.
Steel the light
Made by Kostas Petrakis
Fallen angels and fallen dreams Pay the price of mystery The gods declared that man lived by night And never shall they see the light But in the heart of one deemed pure Came the challenge of the fight To return the days of gold He must try to steal the light Steel the light! Steel the light! Steel the light! Turning darkness into light Ancient rock to my ears...wise lyrics to my eyes! :) One again from Papigo, lovely light breaking through the clouds and adding to the sunset of the day. I was so thankful since all the day it was snowing like hell and I though I stood no chance of experiencing a sunset over there. That was until the magic hour, when the snowfall stopped and the sun bursted through the clouds... Have you even see a crazy photographers running? I think that's how I must have been at that moment, since I started running from within the village towards the side of the valley where it stands to capture the magic moment. Time was really limited so I had really not much left and I had to run if I wanted to actually manage a few captures of the places under the light of the fading sun! For prints visit my page on the untappedsource.com: www.theuntappedsource.com/kpetrakis Canon 5D Canon 17-40L f/4 Aperture: f/22 Shutter: 0.3sec Filters: B+W CPL Tripod: Benro C169 + Vanguard SBH-300 Remote release + mirror lockup Location: Papigo, Epirus, North Greece Date / Time: 13/2/2010 17:53pm
Kapetan Arkouda
Made by kzappaster
Το δεύτερο πέτρινο γεφύρι που συναντάμε πηγαίνοντας για το Κεντρικό Ζαγόρι, κοντά στο χωριό Δίλοφο, είναι αυτό του «Καπετάν Αρκούδα». Είναι μονότοξο με μήκος 8,50 μ. και ύψος 3,50 μ. και γεφυρώνει τον χείμαρρο Ξηροπόταμο. Κατασκευάστηκε το 1806 και παλαιότερα ονομαζόταν «γεφύρι του Ξηροποτάμου» ή «γεφύρι του Εβραίου», επειδή την κατασκευή του την είχε χρηματοδοτήσει ο Εβραίος Σολομών Ματσίλης από Ιωάννινα (που είχε κινδυνεύσει σε αυτήν την περιοχή κατά τη διάρκεια μιας κακοκαιρίας) , διαθέτοντας το ποσό των 40 Ναπολεονίων. Το γεφύρι πήρε το σημερινό όνομά του όταν στις 6 Αυγούστου του 1906, ο Τουρκικός στρατός σκότωσε στο σημείο αυτό τον Σαμαρινιώτη μακεδονομάχο Γιώργο Λεπιντάτο, γνωστό και ως Αρκούδα. Στην μία άκρη του γεφυριού υπάρχει ένα πέτρινο εικόνισμα ενώ παλαιότερα υπήρχε και νερόμυλος εκεί κοντά.
Pitsioni
Made by kzappaster
Περίπου 1χμ μετά τους Κήπους Ζαγορίου με κατεύθυνση προς Νεγάδες, δεξιά και λίγο χαμηλότερα από το επίπεδο του δρόμου, βρίσκεται το γεφύρι του Πιτσιώνη. Κτίστηκε το 1830 πάνω από το Μπαγιώτικο ρέμα με χρηματοδότηση του Θεόδωρου Πετσιώνη από το Δίλοφο και αποτελείται από ένα μεγάλο κύριο τόξο και ένα μικρό δευτερεύον. Η μεγάλη καμάρα έχει μήκος 17 μ. και ύψος 10,5 μ. Τα μεγάλα δέντρα που ριζώνουν στις όχθες του ρέματος, κυριολεκτικά σκεπάζουν το γεφύρι και το κάνουν αόρατο ακόμα και από μικρή απόσταση. Η προτεραιότητα κατασκευής του αποτέλεσε σημείο διαμάχης με τον Κοσμά τον Αιτωλό που πίεζε για την κατασκευή και λειτουργία σχολείου. Η επιθυμία του πραγματοποιήθηκε εκατό χρόνια αργότερα. Το γεφύρι προσεγγίζεται και μέσω χωματόδρομου που ξεκινά από το γεφύρι του , ακριβώς στην έξοδο των Κήπων.
Koutsoulekkou
Made by kzappaster
Κοντά στον οικισμό του Ανθρακίτη, στα όρια του ανατολικού με το κεντρικό Ζαγόρι στη θέση Δαρδακάκη - Κοκοβάκια, βρίσκεται το γεφύρι του Κοτσουλέκκου. Είναι κατασκευασμένο το 1803 και γεφυρώνει τον Ζαγορίτικο ποταμό. Η προσέγγιση στο γεφύρι γίνεται εύκολα ακολουθώντας τον αγροτικό δρόμο στην είσοδο του χωριού, μετά από πεζοπορία μισής ώρας. Είναι δίτοξο με ασύμμετρο σχήμα μιας και γεφυρώνει τις δυο ανισοϋψείς όχθες του ποταμού. Τα δύο τόξα του έχουν άνοιγμα 8,80μ., και 4,50μ. αντίστοιχα, ενώ το ύψος του γεφυριού είναι 6,45μ. Το όνομά του οφείλεται σε κάτοικο της περιοχής ο οποίος το κατασκεύασε για να πηγαίνει στα κτήματά του. Παρόλο που δεν έχει καταγραφεί συντήρηση, το γεφύρι έχει υποστεί επέμβαση στο παρελθόν, δυστυχώς με χρήση τσιμέντου, καθώς και προσθήκη προστατευτικών κιγκλιδωμάτων.
ecological view
Made by oi io
energy Winter Along the southern façade of the building lie a glass surfaces which are able to retain large amounts of solar radiation. The glass surfaces encase behind them an old stone wall of particularly high thermal mass. As soon as it assembles enough thermal mass the stone wall begins to release heat inside the space, which provides the building with the necessary access and source of light. This space eventually becomes a glass case of the old stone wall. The warmth that has been created diffuses inside the rest of the composition, creating two parts. The space of the entrance, which is directly affected by the external environment, forming a device. A device that regulates the main space of the library in terms of temperature. The main space of the library, through the glass case, is indirectly affected by the change of seasons. The diffusion of the heated air is aided by a circumferential corridor that allows the air to flow, keeping a temperature of 13-15 degrees Celsius. Summer The sun protection of the glass cases is ensured by light shades, aided by the internal ramps and the plantation of high trees alongside. Inside the glass case of the entrance a water fall is formed on the stone wall. The water fall creates a cool stream of air which diffuses in the space of the library affecting the internal microclimate. The circumferential corridor continuous to funnel air of stable temperature.
Καλογερικό - Kalogeriko bridge
Made by Giorgos Ntachris
Ενώνει τις όχθες του φαραγγιού πάνω από το Μπαγιώτικο ρέμα που βρίσκεται κοντά στα χωριά Κουκούλι Ζαγορίου και Κήποι (Μπάγια) Ζαγορίου.Είναι μεγάλο τρίτοξο γεφύρι (μήκους 56 m) με εντυπωσική συμμετρία. Το όνομά του το οφείλει στον καλόγερο Σεραφείμ από το μοναστήρι του Προφήτη Ηλία της Βίτσας, με την φροντίδα του οποίου κτίστηκε το 1814. Ο Αλέξης Πλακίδας από το Κουκούλι φρόντισε για την επισκευή του το 1865, αιτία από την οποία πήρε και το όνομά του. Joining the banks of the canyon above the stream Bagiotiko located in the vicinity village Zagoriou Koukouli and Kipi (Bagia). The triple-arched bridge (length 56 m) of Kalogerikos or Plakidas was wooden in the very old days. In 1814 the abbot of the Profitis Ilias monastery, which had a mill, made the present-day stone bridge and thus it got the name Kalogerikos, which means “of the monk”. It took its second name, Plakidas, from the Koukouli noble Plakidas, who twice had it repaired. In 1964 the bridge was given the status of protected historical monument .
Kalouta
Made by kzappaster
Τρία χιλιόμετρα ανατολικά του χωριού Καλουτά προς τον Ανθρακίτη, στη θέση Μύλος Στέφου Γούλα, βρίσκεται το τρίτοξο γεφύρι του Μύλου. Κτίστηκε το 1812 από το Γεροδόση που πρόσφερε 500 γρόσια, καθώς και με χρήματα των κατοίκων της Καλουτάς. Οι τελευταίοι μάλιστα ζήτησαν από τον Κοσμά τον Αιτωλό να μεσολαβήσει για την κατασκευή του γεφυριού κι εκείνος τους επέπληξε, επειδή δεν είχαν ως πρώτη προτεραιότητα την κατασκευή σχολείου. Το γεφύρι βρίσκεται κοντά στην Ιερά Μονή Βισοκού και γεφυρώνει τον Ζαγορίτικο ποταμό. Έχει μήκος 51μ., ύψος 5,50μ. και πλάτος 2,90μ. Είναι ένα από τα ομορφότερα δείγματα παραδοσιακής γεφυροποιίας του Ζαγορίου, αν και όχι τόσο γνωστό. Κοντά στο γεφύρι σώζονται και τα ερείπια του μύλου.
Misiou
Made by kzappaster
Ένα από τα πλέον γνωστά γεφύρια του Ζαγορίου είναι αυτό του Μίσιου. Χτίστηκε το 1748 από τον Αλέξη Μίσιο, τοπικό άρχοντα από το Μονοδέντρι, από τον οποίο πήρε και το όνομά του. Το γεφύρι βρίσκεται στην κοιλάδα του Ξηροπόταμου, ανάμεσα στα χωριά Κουκούλι και Βίτσα και αποτελεί τμήμα της σκάλας της Βίτσας. Η πρόσβαση σε αυτό γίνεται εύκολα μέσω πλακόστρωτου μονοπατιού που ξεκινά λίγο πριν το Κουκούλι και καταλήγει στο γεφύρι μετά από 15' περπάτημα. Το ιδιαίτερο, χαρακτηριστικό στοιχείο του γεφυριού του Μίσιου, είναι η ξαφνική στροφή του κορμού του, καθώς το μεγάλο του τόξο ακουμπά στο βράχο. Συντήρηση του γεφυριού έγινε το 1938. Τότε αντικαταστάθηκαν και οι κλασσικές αρκάδες από ογκώδη παραπέτα.
Mylou
Made by kzappaster
Το γεφύρι του Μύλου βρίσκεται ακριβώς στην έξοδο της κοινότητας των Κήπων Ζαγορίου προς τους Νεγάδες, λίγο χαμηλότερα από το επίπεδο του δρόμου στα δεξιά. Πήρε το όνομά του από τον μύλο που υπάρχει δίπλα. Κτίστηκε το 1748 πάνω από το Μπαγιώτικο ρέμα και είναι τρίτοξο αποτελούμενο από δύο μεγάλες, άνισες, καμάρες και μια ψευδοκαμάρα. Η μεσαία έχει άνοιγμα 9,60 μ. και ύψος 5,10 μ. Το κατάστρωμα ακολουθεί τη γραμμή των τόξων. Ανάμεσα στα δύο τόξα υπάρχει εντοιχισμένη μαύρη πέτρα που φέρει επιγραφή γραμμένη, «βουστροφηδόν», δηλαδή γραμμένη κατά τη φορά της πορείας που ακολουθούν τα βόδια όταν οργώσουν. Από το γεφύρι αυτό ρίχνουν το Σταυρό προς αγιασμό των νερών, στη γιορτή των Θεοφανείων.
Milos Stone Bridge
Made by McHeras
Χτισμένο πάνω στο Μπαγιώτικο ποταμό από το 1748, διευκόλυνε τους κατοίκους που είχαν προορισμό τα Ιωάννινα. Πρόκειται για ένα γεφύρι σε άριστη κατάσταση που βρίσκεται ακριβώς στην έξοδο του χωριού Κήποι προς τους Νεγάδες. Διαθέτει δύο βασικές καμάρες και μία ακόμα μικρότερη, γεγονός που το κάνει να διαφέρει από τα υπόλοιπα γεφύρια του Ζαγορίου. Το όνομά του οφείλεται στον εκκλησιαστικό μύλο που βρίσκεται ακριβώς πλάι του. Στο κέντρο του γεφυριού υπάρχει μια επιγραφή πάνω σε μια μαύρη πέτρα που αναφέρει «βουστροφηδόν», δηλαδή ανάλογα με την κίνηση των βοδιών. Την ημέρα των Θεοφανείων ο παπάς ρίχνει το Σταυρό στο νερό από την κορυφή του γεφυριού.
Noutsos (Kokkoros) stone bridge
Made by dkilim
This is one of the most famous stone bridges of Epirus. It was built in 1750 by Noutsos Karamesinis from the village of Vradeto. It was maintained by Grigoris Kokkoros, a miller nearby, in the early 1900's and thus the bridge has two alternate names. It is 23.6m long and 13m high making it one of the largest single-arch stone bridges in the area. Nearby there was another bridge that was secondarily used to punish animal thieves. If somebody was a suspect of theft he was forced to pass the second bridge with a goat on his back. If he made it, or if he admitted the theft he was released, otherwise he was thrown to drown in the river. Most of the info comes from the excellent project at University of Ioannina about stone bridges in Epirus found in www.petrinagefiria.uoi.gr (unfortunately only in Greek). But hey, if you need any info feel free to send me a message. :) Stay tuned for more stone bridges in the next days!
Ο συλλέκτης
Made by Persona Grata (london calling)
Ο Συλλέκτης (The Collector) Μαζεύω πέτρες γραμματόσημα πώματα από φάρμακα σπασμένα γυαλικά πτώματα από τον ουρανό λουλούδια κι ό,τι καλό σ’ αυτόν τον άγριο κόσμο κινδυνεύει ψηλά κοιτάζω σα χαρταετός ο Σταυραϊτός να φεύγει αγγίζω δίχως φόβο ηλεκτροφόρα σύρματα αυτά δε με αγγίζουν ο ήλιος μαζεύει τις μέρες μου γελώντας μονάχα η ψυχή στ’ αυτί μου ψιθυρίζει λέγοντας: σκοτείνιασε σκοτείνιασες γιατί; δεν είσαι τρομαγμένος; (Το σκεύος, 1971) Μίλτος Σαχτούρης
Nearest places of interest:
| Mirtali Art Hotel Igoumenitsa Dovitel Boutique Hotel Hotel Amfithea | Hotel Kipoi Aggelon Hotel Petroto Dovra Hotel Hotel En Chora Vezitsa |
