Ghent University Hospital
the Ghent University Hospital is part of Ghent .Top photos chosen by u all:
Door het 4de oog van de naald...
Made by Jeroen Gijsels
Maandag 2 mei 2005 Oefff! Ik ben er voorlopig weer eens met (veel) bloed, zweet en traantjes doorgekropen. Mijn darmen hebben het gelukkig uitgehouden en de bloedingen zijn gestopt. Sinds gisterenmiddag heb ik al heel veel (oud) bloed uit mijn arme darmpjes verloren en mijn buikje is minder gezwollen. Alleen krijg ik wel buikkrampjes wanneer mijn darmen zo af en toe even terug een beetje rommelen. En mijn poep ligt ook nog open. Daarnaast ben ik op 1 nacht tijd meer dan 1kg verloren aan urine alleen. Ik heb duidelijk een plasmarathon gewonnen. Het is wel erg zwaar voor mijn niertjes, die overigens al wat lekken en niet meer 100% functioneren. Maar ik heb nu een veel erger kopzorg: ik zie sinds gisteren geler en geler, en dat komt doordat mijn lever plots slechter werkt en er zich teveel directe biluribine opstapelt overal in mij. De dokters menen dat afstoting en/of het adenovirus ergens tussen mijn lever en gal de oorzaak moet zijn. En ze hopen dat het (desondanks de cortisone) afstoting op de lever is, want tegen het adenovirus kunnen ze niet meer doen dan ze al doen. Dus is alle hoop gevestigd op een straffer anti-afstotingsmedicijn dat ik intraveneus moet krijgen. Binnen een week of zo moet duidelijk zijn of mijn levertje het haalt. Ze zeggen dat het even kritiek is en dat ik slechts een waterkansje heb net als voor het weekeind, maar nu om een andere reden. Weer hoop ik stilletjes dat het mag lukken. En dat daarna het adenovirus onder controle blijft. En dat ook de kankercellen verslagen worden. En dat mijn andere orgaantjes het ook uithouden en er niks anders ergs meer gebeurt... het is een lange, lange weg als ik nog wil genezen. En ik kan er zelf niet veel aan doen behalve doorbijten. En als het in de komende dagen plots gedaan is, heb ik al afscheid van jullie genomen en jullie bedankt. Als je wil, mag je naar mijn kamertje bellen op 09/3880885, dan kom ik even aan de telefoon. Als ik niet slaap natuurlijk. Veel vrienden van papa en mama bellen af en toe of zijn eens langsgeweest, en dat steekt mij een hart onder de riem. Zo ook collega's van papa's en mama's werk, en mijn ex-juffies van Plons. Ik heb hen al lang niet meer gezien maar ik weet wel nog goed dat Paulus toen mijn beste vriendje op de creche was. Mijn zusjes heb ik vandaag wel weergezien en ik heb hen een lief kusje gegeven. Heel misschien mag ik ooit met hen mee terug naar huis gaan... Jeroen Sofie Van den Branden says: Hoi Jeroentje, Je hebt al zo flink gevochten tegen al die virussen. We denken echt aan u en je mama en papa die zo goed voor je zorgen. We branden vanavond een kaarsje voor je Jeroentje. Jeroen, mama, papa, Ceres en Rieneke sterkte! Sofie Posted May 3, 2005. kristien1 says: Lieve Jeroen, Wat ben ik blij om jouw foto terug te zien. Wat ben je dapper! En elke keer haal je het weer...laat ons hopen dat ongemak per ongemak uitgeschakeld wordt. En als het even kan, zonder teveel pijn en afzien...Zo diep gevallen en toch weer opgestaan. Ik ben vol bewondering...Lieve Natasja, Willem en Ceres en Rieneke...Misschien mag Jeroen toch nog de strijd verder zetten! Het klinkt eenvoudiger dan gedaan maar...blijven hopen en vechten! Posted May 3, 2005. tweewest says: Lieve Jeroen en familie. Wat ben ik blij dat je er weer bovenop bent. Ik hoop niet dat je teveel pijn hebt en ieder moment met je familie is natuurlijk meegenomen.Ik heb de hele nacht kaarsjes voor je gebrand en als dat bijdraagt dat jij je iets betet voelt blijf ik branden totdat wie weet jij uit het ziekenhuis mag.Ik wens Natasja en Willem en je zusjes heel veel sterkte en kracht toe. Ik heb grote bewondering voor jullie. Gods zegen toegewenst. Liefs Diana Collega van Natasja. Posted May 3, 2005. Margot, Astor, Simon en Sabine says: Lieve Jeroen, Hopelijk is het vandaag nog steeds in de goeie richting aan het gaan! Ook al zijn het maar kleine stapjes, het is er toch weer eentje vooruit. Wat ben jij een dapper ventje!! We hopen dat iedereen rond jou ook zo de moed erin houdt! Dikke kus van Astor, Margot, Simon en Sabine Posted May 3, 2005. Frederik_ says: Beste Jeroen, Echt flink, hoe jij het volhoudt. Hopelijk blijft het zo stapje voor stapje in de goede richting verder gaan. We blijven voor jou duimen! Kusjes van de familie in Bokrijk Posted May 3, 2005. An, Johan, Michiel en Maarten says: Dag Jeroen, Volhouden hé kleine vriend!!! En ja hoor, samen met iedereen (je ondertussen al uit de kluiten gewassen fanclub!) vechten we tegen die lelijke beestjes en als het lukt dan willen mijn jongens eens lekker spelen met Jeroen want ze horen en zien veel over je en willen dat flink baasje eens life meemaken. En weet je wat nog meer? Ze willen DVD-tjes met je zien want ze hebben er nog een paar waarvan ze denken dat je ze nog niet hebt gezien! Rust maar goed en tot morgen! Posted May 3, 2005. Tom&Inghe says: Wij blijven duimen en hopen van harte dat je volhoudt. Hopelijk keert het nu en gaat het stapje per stapje beter. Veel sterkte gewenst voor jou, je mama, papa en zusjes! Posted May 3, 2005. Els en Bieke says: Wat ben jij een sterke kerel! 'k hoop dat het verder de goeie richting mag uitgaan, je verdient het hoor. groetjes Els en Bieke Posted May 3, 2005. Nancy G. says: Hallo Jeroen, Het doet echt goed om te horen dat er weer een sprankeltje hoop is. Ik denk dat het voor je mama en papa ook eventjes weer wat extra moed geeft om door te zetten en laten we hopen dat de wonderen toch nog de wereld niet uit zijn. Nog veel zachte en warme knuffels. Nancy, Alex, Cédric en Amélie Posted May 4, 2005.
"Moi"... en al mijn verpleegstertjes!
Made by Jeroen Gijsels
Donderdag 5 mei 2005 Ik voel me eigenlijk best goed sinds een dag of twee. Ik ben meer wakker en heb terug een beetje energie, ik kijk DVD en speel spelletjes, babbel wat meer en slaap wat minder. Ik eet zelfs al enkele hapjes soep, kaas en yoghurt. Dokter Laureys is duidelijk blij en hoeft maar weinig tijd aan mij te besteden (dat op zich is al een goed teken) want alles is stabiel gebleven tegenover gisteren. Dat betekent dat mijn lever nog wel erg zorgelijk is maar niet voorlopig niet verder verslechtert. Ik en iedereen hier hopen dat hij de komende dagen zich zal beginnen herstellen. Intussen heb ik er wel minder pijn en last van dan van mijn darmen vorig weekeind. Ik heb ook veel bezoek gekregen. Eerst en vooral kwamen mijn ex-juffen van de creche Marjan en Ariette helemaal met de trein uit Nederland en van hen kreeg ik een mooi sprookjesvoorleesboek cadeau. Verder komen mijn dierbare maar ondeugende zusjes die bij vannacht bij An en Peter in Leuven gaan logeren. Benieuwd om morgen te horen of ze daar braaf geweest zijn of de boel afgebroken hebben. Pepe en meme en opa en oma komen ook, en ik voel me al goed genoeg om eens uit bed gepakt te worden en in de zetel te zitten. Op mijn beentjes staan gaat niet want daar heb ik de kracht voorlopig niet voor. Wanneer mama en papa 's middags eventjes weg zijn, heb ik als een heuse casanova een hele collectie verpleegsters aan mijn bed verzameld (vlnr Nathalie, Caroline, Colette, ikke, Jacqueline en grote Marjan)! Zouden ze vallen voor mijn mooie gele alien-ogen? Voor mijn gemaakt grijnslachje wanneer ik op de foto ga? Omdat ik zo'n plezante dingetjes vertel? Of gewoon omdat ik zo onweerstaanbaar en lief ben? Dat laatste geloof ik alvast niet want toen verpleegster Caroline vanavond mijn bloeddruk wou komen meten, was ik boos en moest ze van mij af blijven! Mama zei dat ze mij zo weer herkende als de oude Jeroen van vroeger (die mama toch, hoe kan ik nu vroeger ouder geweest zijn??). Truus mag vandaag naar huis en komt nog even dag zeggen. Haar grote kamer wordt dan van Stien, die morgen eindelijk de BMT-kamer (waarin ik ook gezeten heb) mag verlaten. Ze is er erg blij om want ze heeft hier weken naar uitgekeken. Maar haar nieuwe beenmerg is nu flink aan het groeien en hopelijk blijft het goed gaan bij haar. Gisteren is er ook vanalles gebeurd. De clini-clowns kwamen bij mij muziek maken, grapjes vertellen en mij nog maar eens een leuk cadeautje brengen. Zo'n stapel cadeautjes dat ik al gekregen heb! Gelukkig helpen Ceres en Rieneke mee met al dat speelgoed spelen, want zelf kom ik daarvoor nog tijd en vooral energie te kort. Mijn vriendinnetje Liza kwam ook op controle en ik wierp haar vanop mijn kamer kushandjes toe. Maar het strafste was dat ik al van 's voormiddags een beetje zat was van de lekkere kinderchampagne die Gunther voor mij had meegebracht. Gelukkig moest ik gisteren niet meer op mijn driewieler rijden... hips! Pardon, Jeroen
Eindelijk weer eens buiten!
Made by Jeroen Gijsels
Maandag 16 mei 2005 De laatste dagen heb ik enorme hoeveelheden bloed verloren, waarschijnlijk in het onderste deel van mijn darmen. Er zat dan ook veel bloed in mijn ontlasting (meer dan 1 kilo per dag zelfs). Mijn darmen liggen dus ook weer zo goed als plat zoals 2 weken geleden. Ik heb regelmatig veel te hoge pols, dan weer hoge bloeddruk of koorts, af en toe dikke witte slijmen die ik uit mijn maag ophoest, en er zitten klontertjes bloed in mijn urine. Het voorspelt allemaal niet veel goeds en dokter van wacht Joris zegt ook niet te weten wat er gaat gebeuren. Ik krijg nu enkel ondersteunende behandelingen, omdat iets aan mijn medicatie veranderen zowel slecht als goed kan zijn voor mij. Ik weet niet goed hoe, maar ik hoop de komende dagen en weken hier op een of andere manier door te spartelen. Met veel rusten en slapen, met die ontelbare zakjes bloed en plaatjes en plasma, met de vistide en cymevene, de kalium en de bicarbonaten, met al die antibiotica en prodafalgan, en uiteraard met de prograft en de cortisone. Mijn orgaantjes zijn gewoon erg ziek, het ene al meer dan het andere, en dat wordt veroorzaakt door een combinatie van afstoting en adenovirus. Er zit ook meer vocht in mijn buikholte, hetgeen in dezelfde richting wijst. Aan de andere kant ben ik wel niet zo opgezwollen als 2 weken geleden. En mijn lever, nieren en blaas zijn toch stabiel gebleven. En wanneer ik wakker ben, zit ik rechtop en heb ik wel wat energie om te spelen, TV te kijken en zelfs te lachen en mijn tong uit te steken naar papa. Ik heb ook Silke teruggezien die op controle kwam. En Stien, die mocht vrijdag al naar huis en daar was ze heel blij om! Ik mocht dan weer vandaag voor de 1ste keer in meer dan 5 weken eens buiten! Ik ben naar de eendjes geweest bij de vijver, en aan de ingang van het ziekenhuis heb ik naar alle auto's gekeken. Ik herken zelfs al vanop een kilometer afstand een auto zoals die van pepe (een Mercedes) of van papa (een Volvo). Later wil ik ook met een hele mooie en grote auto rijden, een blauwe want dat is mijn lievelingskleur. Verder keek ik naar de bloemetjes en boompjes op de grote groene campus. Na een dik halfuur was ik wel pompaf en blij dat ik terug in mijn bedje kon. Michael&Veerle kwamen dan nog bijbabbelen met papa en mama en ik kreeg een plezante DVD van Tom&Jerry. Ook alle telefoontjes en berichtjes en kaartjes helpen, onder andere van de mama van Dorien( ), de mama van Brent( ) en de ouders van Lukas( ) die mij allemaal aanmoedigen. Dat geeft mij weer wat moed om voort te blijven doorzetten. Jeroen
Jeroen in zijn badje (27/11/2004)
Made by Jeroen Gijsels
Dinsdag 6 december 2005 Vannacht zijn Sinterklaas en Zwarte Piet geweest en ze hebben allerlei cadeautjes meegebracht voor Ceres en Rieneke. En papa die ook zijn schoen(tje) had gezet, kreeg nu zelfs voor het eerst eens iets. Dit jaar dan toch braaf genoeg geweest? Er was ook een doos met insteekpareltjes bij voor Rieneke, want daar zou ze graag mee spelen. Een speciaal cadeautje van Jeroen die dat ginderboven aan de Sint voor haar had meegegeven. Op dagen als deze denken we ook wat meer aan Jeroen en hoe het zou zijn indien hij hier samen met ons nog cadeautjes kon openmaken en opgewonden zijn om een stoere nieuwe auto of zo. Ook zouden we zo graag nog eens een foto van hem in zijn eigen dagboekje zetten. Omdat we geen nieuwe foto's meer hebben gebruik ik maar een van de vele fotootjes die we eerder van Jeroen maakten. Hier zat hij precies 1 jaar geleden in zijn badje in het UZ Gent te spelen en te lachen. Ondanks alle draadjes en andere ongemakken kon hij zich nog uitleven en had hij er plezier in. Op deze manier komt onze lieve jongen hier toch af en toe nog eens in beeld zoals wij hem kennen. Zoals we ook met andere dingen de draad weer opnemen, willen we ook opnieuw onze vrienden bij ons uitnodigen. We hebben immers de laatste 2,5 jaar amper nog iemand over de vloer gehad omdat dat met Jeroens isolatie niet kon. En dus konden er ook amper kindjes op bezoek komen om mee te spelen. Dus vorig weekend was het een drukte met Lauren, Hannah, Kasper, Stijn, Amber, Yannis en Fauve erbij. En de komende maanden hopen we dat meer te doen. De dagen beginnen nu echt te korten en de gezellige kerstsfeer hangt al in de lucht. Nog 3 weekjes en het is weer skivakantie! Maar we vergeten niet al de kinderen en ouders die nu op 3K6 of thuis bezig zijn met behandelingen tegen kanker. Als we hadden gekund, zouden we dat nu ook nog doen voor Jeroen. Maar nu kunnen we alleen steunen zoals anderen ons gesteund hebben, en moed inspreken zoals Jeroen moedig is geweest. Ook voor mijn tante Bea bij wie de 7 weken chemo er bijna op zitten en het nu wachten is op nieuws. En intussen zijn de dagelijkse drukte en beslommeringen teruggekomen in ons leven en in ons werk. Ook onze bouwperikelen beginnen nu met het uitgraven van de kelder van ons nieuwe huisje... Tot later!
Al een jaar voorbij...
Made by Jeroen Gijsels
Woensdag 31 mei 2006 Vorige zaterdag was het een jaar geleden dat Jeroen overleed. We hebben daar de voorbije weken naartoe geleefd met een vreemd gevoel. Blij om de nieuwe baby die groeit in de buik, droef om Jeroen die vorig jaar in mei toch nog onverwacht plots achteruit ging. In de kerk in Sint-Niklaas hebben we dan samen met een 50-tal vrienden en familieleden (en anderen die in gedachten aanwezig waren) aan Jeroen gedacht tijdens een gebedsdienst. De muziekjes en de teksten, en de homilie van Werner herinnerden ons aan Jeroen en aan aan wat belangrijk is in het leven: gezondheid, vriendschap en liefde. En dat we moeten aannemen en genieten van wat ons is gegeven. We voelden ons door jullie aanwezigheid erg gesteund, en bedanken jullie daarvoor. Ook voor het voorlezen en meehelpen tijdens de gebedsdienst, en om achteraf met ons nog even bij te babbelen bij de chipjes, olijfjes en port salut die Jeroen zo graag at. De opbrengst van de collecte was 281 euro, die we aan het KinderKankerFonds van het UZ Gent geven. Op zich misschien niet zo veel, maar wel veel voor een collecte, en het KKF kan alleen zijn werk doen dankzij vele zulke giften. Aan allen in naam van Jeroen onze oprechte dank hiervoor. Nu is er 1 jaar voorbij. Maar er komen nog vele jaren, wij weten niet hoe de toekomst zal zijn. Jeroen blijft altijd in onze harten, en we zien hem elke dag, als een sterretje in de nacht, of bij de kleurige lentebloesems, of tussen andere spelende jongetjes. We weten niet hoe of waar of op welke manier wij onze lieve dappere jongen zullen gedenken in de komende jaren, maar we zouden dat graag met jullie blijven doen. Het leven gaat intussen verder, met mooie momenten maar ook weer met ziekte en pijn in onze familie- en vriendenkring. Wij denken ook aan hen, en proberen steun te geven waar we kunnen. Gelukkig gaat het wel goed met Jeroens vriendinnetjes Liza en Silke, die er ook waren en Jeroen niet vergeten zijn. De voorbije weken waren er nog verjaardags- en communiefeestjes, een dagje aan de zee, een boottochtje op de Leie in Gent. Ceres en Rieneke hadden veel plezier, maar het zal moeilijk blijven om in te denken hoe het met Jeroen erbij zou zijn...
Nearest places of interest:
| Sint-Paulus Institute Technologiepark Oosterzele Elene | Heuvelpoort Overpoort Miljoenenkwartier Sint-Pieters-Buiten |
